Domowy „warsztat” krawiecki powinien być wyposażony w niezbędne przyrządy i narzędzia do rysowania, krojenia, szycia i prasowania oraz prawidłowo działającą maszynę do szycia. Drobne przybory, jak igły, szpilki, naparstek, nożyce, nici, miara krawiecka, kreda, pudełka na drobiazgi (zatrzaski, haftki, guziki), poduszka do szpilek należy zgrupować w sposób uporządkowany. Do przechowywania wymienionych przyborów może posłużyć specjalna mata z kieszeniami, uszyta np. z wzorzystej tkaniny elanolnianej. Podczas pracy potrzebne przybory należy przygotować w zasięgu ręki. Nożyczki, igły, szpilki powinny znajdować się po prawej stronie stołu; nici, pudełka z drobiazgami po stronie lewej. Środek stołu pozostawia się zwykle uporządkowany, aby swobodnie można było rozłożyć szytą sukienkę, spodnie, bluzkę itp. Do pracy należy przyjąć postawę swobodną, siedzieć na całym krześle z plecami opartymi pod łopatkami, nogi umieścić na podnóżku. Nie należy opuszczać zbyt nisko głowy (25—30 cm od przedmiotu pracy) i nie garbić się, gdyż taka postawa utrudnia oddychanie i przyczynia się do uciskania narządów wewnętrznych. Stała praca w nieprawidłowej postawie może spowodować   poważne   schorzenie   dróg   oddechowych, przewodu pokarmowego i narządów wewnętrznych. Specjalnej uwagi przy posługiwaniu się i przechowywaniu wymagają igły do szycia ręcznego. Cienka zaostrzona igła może łatwo wbić się w ciało, złamać się, a następnie pod wpływem ruchu oddzielona część (najczęściej ostrze) może bardzo szybko przesuwać się w organizmie. Podczas szycia należy unikać skaleczeń. Mała ranka od ukłucia igłą (szczególnie przy paznokciach) może stać się źródłem zakażenia i zapalenia ropnego. Igły, którymi w danej chwili się nie pracuje, powinny być umieszczone w igielniku, odpowiednio posegregowane według wielkości i grubości. W pomieszczeniach wilgotnych wskazane jest posypanie igieł talkiem zabezpieczającym przed rdzewieniem.   W   chwilach   krótkich   przerw   aktualnie użytkowaną igłę należy wpiąć w poduszkę wypełnioną drobno pociętymi wełnianymi ścinkami lub trocinami. Nie wolno wpinać igieł w odzież (na biuście lub w kieszenie). Bardzo niebezpiecznym przyzwyczajeniem jest branie igły do ust. Igły zgięte, zardzewiałe, z ukruszonym ostrzem nie nadają się do pracy i powinno się je natychmiast wyrzucać. Wszystkie wyżej podane zalecenia dotyczące igieł odnoszą się również do szpilek: szpilki złamane, zardzewiałe, bez ostrzy, bez główki należy odrzucić. Dobre szpilki przechowuje się w odpowiednim szczelnym pudełku, aktualnie używane można wpinać w poduszeczkę. Szpilki zebrane z podłogi należy przed ponownym użyciem oczyścić wkłuwając je kilkakrotnie w miękki papier. W czasie pracy nie wolno wpinać szpilek w odzież ani brać do ust.
Narzędziem wymagającym również uwagi i właściwego posługiwania się są nożyczki. Podczas pracy nie wolno zostawiać na stole nożyczek otwartych, ani nosić otwartych z ostrzami skierowanymi do góry. Bardzo niebezpieczne może być „podawanie” nożyczek drugiej osobie przez rzucanie. Może to grozić niebezpiecznym skaleczeniem odbierającego. Nożyczki rzucone na twarde podłoże (np. blat stołu) bardzo łatwo mogą się złamać lub ukruszyć. Podając nożyce należy je skierować uchwytami w stronę osoby odbierającej, trzymając za złożone końce.