Ubranka dla psów

Najpiękniejsze ubranka dla psów i nie tylko.

Rasy psów zaliczane go grupy 10-tej

10    grupa — to charty wszystkich krajów i odmian. Od afgańskiego poprzez olbrzymiego wilczarza irlandzkiego do filigranowego charcika włoskiego. Według tego podziału powinny być układane katalogi wystaw międzynarodowych (pod patronatem FCI), a pożądane byłoby, aby ten sam system przejęty został na wszystkich wystawach. W katalogach wystaw międzynarodowych pod patronatem FCI należy obok nazwy rasy w języku kraju organizującego wystawę podawać tę nazwę w języku kraju pochodzenia (a więc np. owczarek niemiecki — Deutscher Schaferhund) oraz nr rejestru FCI, pod którym rasa jest wpisana.

  • 0 Comments
  • Filed under: Bez kategorii
  • Pochodzenie psa domowego

    W systematyce zoologicznej’ pies domowy — Canis (canis) fa-miliaris L. zaliczany jest do rzędu drapieżnych (Carnivora)r rodziny psowatych (Canidae), podrodziny wilkGwych (Caninae) oraz rodzaju i podrodzaju pies (Canis). Uważany jest on za najwcześniej udomowionego ssaka. W faunie współczesnej istnieje już wyłącznie jako zwierzę udomowione, a więc nie występuje w stanie pierwotnym. Protoplasty jego doszukiwano się w psie dingo — Canis (c.) dingo Blumenbach i pariasie, ale pewne okoliczności przemawiają za tym, że pierwszy i drugi są formami zdziczałymi. Dingo bowiem dostał się do Australii prawdopodobnie jako towarzysz człowieka i tam dopiero zdziczał, za czym przemawia fakt, że jest on jedynym naziemnym łożyskowcem wśród fauny australijskiej, nie licząc gryzoni, natomiast psy pariasy, znane już od starożytności, prowadzą tryb życia podobny do tego, jaki cechuje psy bezpańskie. Pariasy występują stadami w wielu miastach i osiedlach południowoazjatyckich czy północnoafrykańskich, żywiąc się odpadkami pożywienia ludności. Wśród pariasów istnieją różne typy podobne np. do wilków, ogarów, chartów, owczarków i innych ras psa domowego.
    Znalezienie dzikich protoplastów psa domowego nie jest problemem łatwym do rozwiązania, jeśli się zważy czas (około 10 tys. lat), jaki upłynął od jego udomowienia. Jedni badacze (np. Studer) wywodzili psa od hipotetycznego, jakoby już wymarłego i odrębnego gatunku psa — Canis feius, inni uważali za jego pierwszego przodka wilka lub wilka szakala, a jeszcze inni doszukiwali się praojców w kojocie,”lisie, a nawet w hienie. Spośród rodzaju Canis najbardziej zbliżone do psa domowego są dwa gatunki, należące do tego samego podrodzaju — wilk i szakal. Istnienie bliskiego pokrewieństwa między tymi dwoma gatunkami i psem domowym potwierdza fakt płodnego kojarzenia się psów z wilkami i szakalami. Pod względem jednak szczegółów anatomicznych głowy pies najbardziej jest podobny do wilka. Oba mają podobną (okrągłą) źrenicę i ten sam wzór zębowy.
    Najważniejszym jednak potwierdzeniem .hipotezy pochodzenia psa od wilka jest fakt, stwierdzony stosunkowo niedawno, że obydwa gatunki mają taką samą liczbę chromosomów — 78. Ta cytogene-tyczna cecha jest chyba najbardziej przekonywająca.
    Jedną z prób rozwiązania sprawy pochodzenia poszczególnych ras i typów psów domowych było ustalenie związku między budową całego kośćca (lub jego części) najstarszych domowych form kopalnych i współcześnie żyjących ras. Zasadę tę jednak stosowano tylko w stosunku do psów zachodniej i wschodniej Europy. W badaniach tych, do których posłużyły kopalne szczątki psów występujących od neolitu do epoki żelaza znalezione w różnych okolicach Europy, zwrócono szczególną uwagę na cechy kraniologiczne (budowa czaszki). Na podstawie podobieństwa do czaszek psów głównych europejskich ras współczesnych wyodrębniono 7 form kopalnych:
    1.Canis familiaris palustris Rutimeyer — z neolitu, znaleziony w palowych budowlach Szwajcarii;
    2.Canis familiaris Inostranzevi Anuczin — z neolitu, znaleziony nad Ładogą;
    3.Canis familiaiis Leineri Studer — z wczesnego neolitu, znaleziony w okolicy Bodman,-
    4.Canis familiaris Putiatini Studer — prawdopodobnie z wczesnego neolitu, znaleziony pod Bołogowem (czaszka tej formy kopalnej swoją budową jest bardzo zbliżona do czaszki dingo);
    5.Canis familiaiis matiis ootimae Jeitteles — z epoki brązu, znaleziony w okolicach Ołomuńca (Czechy);
    6.Canis familiaris ińtermedius Woldrich — z epoki brązu znaleziony w Dolnej Austrii;
    7.Canis familiaris decumanus Nehring — z czasów prehistorycznych (typ najbardziej zbliżony do wilków).
    Takiego podziału na typy wyodrębnione na podstawie samych cech czaszek form kopalnych współczesna nauka nie może uznać za miarodajny, gdyż przyjęte kryteria porównawcze właściwe są także innym typom psów i wielu rasom nieeuropejskim.
    Kształtowanie się poszczególnych typów ras psa domowego następowało równocześnie i niezależnie na różnych kontynentach i w różnych okresach* Świadczą o tym wyniki badań nad pochodzęniem psów i tworzeniem się ich typów na terytoriach obu Ameryk. Wśród zakonserwowanych przez Inków w postaci mumii zwłok psów wyodrębniono trzy wyraźne typy — owczarkowaty, jamni-kowaty i buldogowaty, bardziej lub mniej oddalone od prymitywnego szpica torfowego z czasów budownictwa pal owego. W Ameryce, jeszcze przed przybyciem Europejczyków, znajdowały się takie formy psów domowych, u których stwierdzono swoiste cechy nie występujące u współczesnych im ras europejskich, azjatyckich ani afrykańskich.

  • 0 Comments
  • Filed under: Bez kategorii