Ubranka dla psów

Najpiękniejsze ubranka dla psów i nie tylko.

Miary kontrolne na figurze psa

Ze względu na indywidualne cechy każdej figury, niewymierne centymetrem, a czasem niedostrzegalne   przy   pierwszym    spojrzeniu   —   mimo korekty form i adaptowaniu ich do wymiarów z figury psa — wymagane jest przeprowadzenie miar kontrolnych na figurze psa, potocznie zwanych przymiarkami. Dopiero miary decydują o tym, jaka będzie szyta odzież dla psów.
Wykwalifikowany rzemieślnik przeprowadza miary kontrolne co najmniej 2 razy, a czasem przy znacznej ilości poprawek — 3 lub więcej. Przy szyciu dla psów lepiej przeprowadzać więcej przymiarek i szyć etapami. Wygodniej bowiem mierzyć kołnierz lub rękawy, gdy szwy ramienia lub boczne są już zszyte na maszynie, rozprasowane i obrzucone.
Przygotowanie do miary polega na połączeniu wszystkich podstawowych elementów ubranka fastrygą w jedną całość tak, żeby można było włożyć ubiór na psa dla którego się szyje. Przygotowanie do następnych przymiarek polega również na połączeniu wszystkich elementów, z tym jednak, że część szwów jest już zszyta na maszynie, rozprasowana i wykończona.
Podczas przymiarek sprawdza się jak ubranko leży, nanosi się ewentualne zmiany szpilkami, a prawidłowo zestawione fastrygą szwy można po mierze szyć na maszynie.
Do przeprowadzenia miary kontrolnej ubranka dla psa wskazane jest poprosić kogoś o pomoc. Akrobacje przy samodzielnym wpinaniu np. szpilki do talii w tyle — nie na wiele się zdadzą.
Pierwsze spojrzenie należy zwrócić na środek przodu; powinien on znajdować się pośrodku mierzącej osoby. Najczęściej jest to środek po nitce prostej, a po to, żeby nie przesuwał się podczas miary, można go pomocniczo przypiąć do bielizny. W elementach odzieży krojonej po skosie — środek przodu powinien się znajdować na linii pełnego skosu.

Po każdej przymiarce zdejmować ostrożnie ubiór z psa, żeby nie wypadły szpilki; brak szpilki po mierze spinającej poprawkę wymaga powtórzenia przymiarki. Wszystkie zmiany oznaczone i spięte szpilkami trzeba po mierze trwale oznaczyć fastrygą. W pierwszej kolejności, przed usunięciem szpilek, wyznaczyć zmiany kredą krawiecką lub nitką fastrygi. Wszędzie tam, gdzie spięto dwie warstwy tkaniny, wyznacza się nową linię obu warstw; przeszyć fastrygą raz po tej stronie, gdzie wpinano szpilki, drugi raz po tej, gdzie widoczne są tylko części szpilek — bez łebków. Uważać, żeby nie przeszyć fastrygą obu warstw.
W zasadzie mierzy się tylko jedną stronę i przy symetrycznej budowie figury wystarczy spinać poprawki podczas miary tylko z prawej strony, a pomierze przenosić je na lewą. Jeśli prawa strona figury różni się od lewej (bardziej odstające jedno biodro, jedno ramię bardziej pochylone iłp.) — co się dość często zdarza — trzeba nawet przy nieznacznych różnicach mierzyć obie strony, tj. spinać poprawki inne dla każdej z nich.
Po wyjęciu szpilek linie poprawek wyznaczone fastrygą wyrównać kredą i jeśli poprawki dotyczą lewej i prawej strony psa dla którego się szyje, trzeba przenieść nowo wyznaczone zmiany na drugą połowę poszczególnych elementów. Znaczyć obie warstwy po poprawkach radełkiem, kredą krawiecką albo pętelkowaniem. Poprzednie znaki usunąć, żeby nie myliły przy ponownym zestawieniu części.
Wychwytywanie usterek podczas miar kontrolnych na figurze nie jest łatwe, wymaga bowiem wyszkolonego spojrzenia i dlatego trzeba mierzyć bardzo uważnie. Prawidłowo przeprowadzone miary i kolejność tego jak gdyby przeglądu na figurze psa — oszczędza czas dodatkowych poprawek i ma znaczenie dla jakości gotowej odzieży. Dokładne wskazówki jak mierzyć i jak poprawiać po przymiarkach znajdują się w dalszej części przy omawianiu poszczególnych rodzajów odzieży.

  • 0 Comments
  • Filed under: Bez kategorii
  • Moda dla psów

    Wybranie odpowiedniego modelu spośród przedstawianych przez modę propozycji wskazuje na dobry gust i własny styl. Odpowiedni do okoliczności strój wyróżnia dobrze ubranego psa. Wierne i ślepe naśladownictwo mody — bez uwzględnienia cech osobowości oraz wyglądu psa — rzadko daje dobre efekty.
    Przy wyborze ubranka dla psa, dodatków i koloru ważną rolę odgrywa świadomość jaki nasz pupil ma charakter. Należy także uwzględnić cechy osobowości oraz temperament i wybrać najlepiej im odpowiadający styl odzieży. Nie należy obawiać się ubranka w stylu sportowym; daje się on znakomicie zastosować również na spacer po parku i na uroczyste okazje; podobnie strojne, błyszczące akcenty mody można z powodzeniem ubrać naszego psa.
    Umiejętność dostosowania wytycznych mody do cech urody psa jest niesłychanie ważna. Z nowych kierunków mody należy wybierać tylko te akcenty, które upiększają. Szczególnie krytycznie podchodzić trzeba do wskazówek mody wprowadzających całkiem nowe rozwiązania, dotychczas nie wypróbowane. Przed podjęciem decyzji trzeba się zastanowić, czy nowy akcent odpowiada urodzie.
    Przy wyborze fasonu usłała się w pierwszej kolejności ogólną linię modelu. Detale wprowadzone do modelu są może mniej ważne od samej linii, ale mają niewątpliwy wpływ na ogólny wygląd. Kieszenie, kołnierz, rozwiązanie dekoltu, wyłogi, forma zapięcia, rodzaj i szerokość rękawów — wszystkie te elementy harmonijnie zestawione w proporcji do sylwetki psa i dostosowane do linii modelu podnoszą walory estetyczne ubranka.
    Bardzo istotne jest dostosowanie ubranka do sytuacji, w której ubiór ma być użytkowany. Należy pamiętać, że pies  zawsze występuje się na jakimś tle, w jakimś otoczeniu i w jakiejś konkretnej sytuacji.  Sposób ubierania psa stosownie do okoliczności i sytuacji wchodzi w zakres pojęcia elegancji. Polega ona na prostocie, na harmonii ubioru z indywidualnością danego czworonoga, a także z tłem i sytuacją, do których strój powinien być dostosowany. Wszystko co jest przesadne, niedostosowane do otoczenia i sytuacji — może nawet być modne, ale nie będzie eleganckie.
    Sprawą nie mniej ważną jest rozwiązanie problemu modnego i eleganckiego ubioru przy ograniczonych    możliwościach    finansowych.

    Otóż   — wbrew pozorom — elegancja ubranek nie zależy od dużej ilości pieniędzy, lecz od pomysłowości i umiejętności stworzenia koncepcji właściwego ubrania psa.

    Przede wszystkim należy ustalić najbardziej odpowiadający kolor-bazę, ewentualnie zróżnicowany na pory roku. Na jesień—zimę — np. wszystkie odcienie beżowego, rudego i brązu, na wiosnę— —lato — kolory granatowy, piaskowy, biały. I w tych kolorach dobrze jest kompletować podstawowe, klasyczne elementy ubioru, Ubranka kilku-sezonowe lepiej szyć z tkanin raczej wysokiej jakości, w spokojnej tonacji.
    Dodatki wybrane zgodnie z wytycznymi mody — skazane siłą rzeczy na krótki żywot, jako że moda stale się zmienia — mogą być z tkanin gorszej jakości.
    Świadome komponowanie podstawowej, a nawet klasycznej bazy z modnymi elementami sprawia za każdym razem wrażenie nowego ubioru. W każdym razie należy pamiętać, że osiągnięcie modnej elegancji wymaga mniej środków, a więcej przemyślenia. Pies elegancki — to ten, który ubiera się z gustem i umiarem, która wybiera z aktualnych nowinek mody lansowanej na świecie to, co podkreśla jej urodę i indywidualne cechy, dobiera strój do okoliczności.

  • 0 Comments
  • Filed under: Bez kategorii
  • Dodatki krawieckie do ubranek

    Aby odzież dla psów była odpowiednia pod względem użytkowym i estetycznym, należy właściwie dobrać dodatki krawieckie. Decydują one nie tylko o wartościach użytkowych odzieży, ale stanowią podstawę zróżnicowania modelu. Niewłaściwy i nieprzemyślany dobór dodatków może zmiejszyć lub wręcz uniemożliwić przydatność uszytego ubioru, np. źle dostosowane nici pękają lub powodują nieprawidłowe układanie się szwów skręcaając je albo marszcząc. Specjalnej uwagi wymagają ozdobne stębnowania i lamowania pasmanteriami. Źle zastosowane poniżają wartość estetyczną ubioru.
    Zależnie od przeznaczenia dzieli się nici na maszynowe, do szycia ręcznego i do fastrygowania. Nici do cerowania oraz zdobnicze, używane do haftowania, zalicza się do grupy nici specjalnych. Nici do szycia maszynowego powinny być gładkie, wytrzymałe na rozrywanie, o równomiernej grubości. Zależnie od sposobu wykończenia rozróżnia się nici bawełniane matowe, nabłyszczane, mer-ceryzowane (uszlachetniane bawełniane) — białe lub barwione, o numerach handlowych od 10 do 80 . Największe zastosowanie mają nici matowe i merceryzowane o numerach 40 i 50. Nici matowych używa się do szycia bielizny pościelowej i odzieży z tkanin bawełnianych, nici merceryzowanych — do szycia odzieży z tkanin wełnianych i wełno-podobnych, do odzieży z tkanin merceryzowanych, np. welwetu, popeliny. Nici merceryzowanych można używać do dziergania dziurek w odzieży z tkanin różnych. Nici nabłyszczane w szyciu odzieży dziecięcej nie mają większego zastosowania, są sztywne i łatwo się plączą podczas szycia. Stosuje się je do szycia odzieży grubszej — bawełnianej i lnianej. Nici syntetyczne wyrabiane są z włókien ciągłych i ciętych. Do szeroko stosowanych zaliczyć należy nici nazywane elanka o numerze handlowym 40, wyrabiane z włókien poliestrowych. Używa się ich do szycia tkanin syntetycznych (o zawartości ponad 30% włókien syntetycznych). Inne nici syntetyczne, równomierne, stabilizowane, o dużej wytrzymałości, produkowane są w trzech zasadniczych asortymentach:
    torsol — nici z jedwabiu poliestrowego nr 70/2 stosuje się przy szyciu cienkich wyrobów z dzianin, tkanin elastycznych, cienkich skór i materiałów skóropodobnych; do szycia odzieży sportowej z tkanin i dzianin elastycznych przeznaczone  są nici z nr  140/3stilsol — nici z jedwabiu poliamidowego nr 235/ 2 polecane są do szycia z dzianin wysokoelastycznych;
    elansol — nici z poliestrowych włókien ciętych są produkowane w różnych grubościach; do szycia bielizny, odzieży lekkiej, przeznacza się nici z numerami 84/2 i 95/3. Do szycia ubranek lekkich i grubszej wierzchniej należy stosować nici nr 120/3. Aby osiągnąć zamierzony efekt szycia nićmi syntetycznymi, należy maszynę   wyregulować.    Naprężenie   nici górnej i dolnej powinno być znacznie mniejsze niż nici bawełnianych. Grubość igły wysokogatunkowej musi być dobrana do grubości nici. Igła powinna mieć idealnie wyostrzone ostrze. Szyć należy na zwolnionych obrotach maszyny. Odporność nici na podwyższoną temperaturę jest ograniczona. Szybkie obroty i przyśpieszona praca igły mogą spowodować nadtapianie się nici. Nici do szycia ręcznego są grubsze i luźniej skręcane od nici do szycia maszynowego.
    Nici do fastrygowania są miękkie, niezbyt mocne, aby przy usuwaniu z tkaniny nie przecinały nitek.
    Nici do haftu wyrabiane są z bawełny, z jedwabiu naturalnego i sztucznego. Są miękkie, z połyskiem, powinny odznaczać się trwałością barw. Do haftu płaskiego tzw. angielskiego używany jest atłasek. Jeżeli haft ma być wyraźny (wypukły), używa się kordonku.
    Pasmanterie są to wyroby tkane, plecione lub skręcane, czyli różnego rodzaju taśmy, gumy, wstążki, frędzle, sznury. W zależności od przeznaczenia służą do wykończenia obrębów, wzmacniania brzegów, ozdabiania bielizny i odzieży. Tasiemki krawieckie o splocie prostym używane są do wzmacniania szwów i brzegów odzieży, o splocie atłasowym — do bielizny (ramiączka, wzmocnienia). Tasiemki plecione łatwo się rozciągają, dobrze układają i są miękkie. Wykończa się nimi szwy, obręby, lamuje brzegi. Tasiemki do wykończenia dołów spodni mają brzeg specjalnie wzmocniony. Wyrabiane są z mieszanki bawełny z elaną, a więc uodpornione na szybkie ścieranie. Taśmy gumowe mają osnowę z nitek gumowych, a wątek z bawełny lub z jedwabiu sztucznego. Kształt, szerokość, akcenty ozdobne zależne są od przeznaczenia. Aby taśmy gumowe zachowały długo swą elastyczność, należy odzież z nimi połączoną prać tylko w letniej wodzie. Taśm gumowych nie wolno prasować. Do taśm dekoracyjnych zdobniczych zalicza się wstążki o splocie płóciennym. satynowym i atłasowym oraz aksamitki. Aby wstążki długo zachowały swój wygląd, należy unikać silnego zabrudzenia. Mocne tarcie przy praniu niszczy apreturę. Aksamitki można prasować jedynie na szczotce z naturalnym włosem. Guziki produkowane są z różnych surowców, mogą mieć rozmaity kształt, wielkość, barwę, zależnie od przeznaczenia i mody. Odróżnia się guziki bieliźniane (głównie koszulowe), sukienkowe, do bluzek, ubraniowe, płaszczowe, do spodni. Guziki dobierać należy z uwagą i przemyśleniem. Źle zastosowane — za lekkie lub za ciężkie, zbyt matowe albo zbyt błyszczące — obniżają wartość estetyczną dziecięcego ubioru. O przydatności guzika decyduje też jego odporność na działanie podwyższonej temperatury, pranie w mydle i proszkach, prasowanie, wytrzymałość na uderzenie.

    Koronki i hafty. Koronki są to wyroby plecione, w których na ażurowym tle występują różne ornamenty. Zależnie od techniki wytwarzania rozróżnia się koronki tiulowe, klockowe i haftowane. Do koronek tiulowych stosowanych w szerokim zakresie przy bieliźnie i odzieży dziecięcej należą walansjenki, lekkie, delikatne koronki bawełniane lub z włókien sztucznych. Koronki klockowe nazywane często niciankami stosowane są głównie do ozdabiania bielizny pościelowej. Koronki haftowane wykonywane są na tkaninach, np. na stylonie lub tiulu

  • 0 Comments
  • Filed under: Bez kategorii