Łączenie poszczególnych części szwami można wykonać w różny sposób. Zależy to od rodzaju tkaniny oraz rodzaju odzieży i jej przeznaczenia. Inaczej szyje się i wykończa odzież dla psów przeznaczoną do częstego prania i do trwałego użytku, inaczej odzież z delikatnych tkanin przeznaczoną na specjalne okazje.
Kolejność szycia i wykończania zależy od rodzaju odzieży i od fasonu. Stąd też szczegółowe wskazówki na ten temat znajdują się przy poszczególnych modelach. Sam przebieg procesu szycia i wykończania różnych elementów odzieży przedstawiono w układzie alfabetycznym na końcu poradnika. Tu natomiast podanych zostanie kilka uwag ogólnych:

  • Podczas szycia dużych powierzchni układać je na maszynie tak, żeby zapas na szew znajdował się zawsze z prawej strony, a pozostała część — po lewej. Unika się w ten sposób przepychania tkaniny pod główką maszyny i gniecenia jej. Szew boczny kurtki np. rozpocząć od talii i szyć jeden z nich po przodzie, a drugi — po tyle.
  • Proste szwy można przy pewnej wprawie szyć bez fastrygi, wystarczy wpiąć szpilki. Wpinać je należy w tkaninę poprzecznie w stosunku do szwu; w ten sposób — mimo że szpilki pozostają w tkaninie — igła w nowoczesnej maszynie nie łamie się.
  • Szwy w tkaninie w pasy lub kratę — często przy szyciu na maszynie jedna warstwa przesuwa się w stosunku do drugiej, mimo sfastrygowania szwu. Wygląda to szczególnie niekorzystnie w krae deseniu w pasy. Można temu zapobiec wpinając dodatkowo wzdłuż szwu szpilki poprzecznie do fasłrygi.
  • W szwach łączących dwie warstwy tkaniny, z których jedna warstwa ma być wdana, jak np. w ramieniu, szyć tak, żeby warstwa wdawana znajdowała się od spodu.

Aksamit ma tendencję do lekkiego przesuwani a się podczas szycia maszyną, tj. jedna warstwa zmienia swoje położenie w stosunku do drugiej, orno sfastrygowania szwu. Chcąc temu zaradzić, fsstryguje się aksamit dwukrotnie w odstępie ok. 2 mm i szyje na maszynie pomiędzy tymi fastry-rjami. Do szycia aksamitu ustawić w maszynie dość duży ścieg.
Szyfon i organdyna są tak cienkie, że szwy widać po prawej stronie, co obniża walory estetyczne ubioru. Szwy w cienkich i przezroczystych tkaninach należy przycinać obok szwu maszynowego z bardzo małym zapasem i obrzucać je gęsto — obie warstwy razem — przewijając strzępiące się brzegi do środka pomiędzy obie warstwy. Takie wykończenie mniej razi pod warunkiem, że wszystkie szwy będą wąskie i jednakowej szerokości. Brzeg pachy, dekoltu iłp. w tych tkaninach najlepiej wykończyć podwójnie złożoną pliską skośną.
•    Dzianiny są bardzo rozciągliwe we wszystkich niemal kierunkach i naddają się przy naprężaniu. Są zatem niezwykle wygodne w użytkowaniu, ale ta ich zaleta utrudnia szycie. Wiele nowicjuszek mających do czynienia z dzianiną dziwi się, czemu szwy tak często pękają. Nie jest to wina zbyt słabych nici. Przyczyna tkwi właśnie w tym, że dzianina jest elastyczna: wyciąga się przy naprężaniu, podczas gdy szwy, jak gdyby ustabilizowane nićmi, utrzymują swój pierwotny kształt i przy mocnym pociągnięciu dzianiny rwąaę, nie wytrzymując naprężenia. Przy szyciu na zwykłej maszynie można w pewnej mierze zapor ec pękaniu szwów, nastawiając jak najmniejsze naprężenie nici zarówno w górze, jak i w bębenku.
maszynie okrętkowej ustawia się ścieg okrętki • bardzo małym skoku bocznym. Ten sposób szycia przedłuża jak gdyby nici szwu, a tym samym zapobiega pękaniu ich przy pociągnięciu dzianiny. Dzianiny należy szyć bardzo cienką igłą o nie-sfcępionym końcu i delikatną nicią, najlepiej jedwabiem. Używać bardzo ostrych i cienkich szpilek.