Niezwykle ważne podczas szycia i po zakończeniu jest prasowanie ubranka. Umiejętne użycie żelazka pod nosi walory estetyczne odzieży, jednak niewłaściwym prasowaniem można wiele popsuć. Żelazko towarzyszy szyciu ubranek cały czas. Prasuje się tkaninę przed krojeniem, a podczas szycia — co jest bardzo ważne — prasować należy etapami, tj. każdy szew i każdą zaszewkę przed dalszym manipulowaniem szytą częścią; w końcowej fazie prasuje się także odzież już wykończoną.
Prasuje się żelazkiem, przesuwając je od prawej do lewej strony, albo stawiając je na kilka chwil i przenosząc następnie na drugie miejsce. Prasować ubranko należy przez zaparzaczkę o różnym nasyceniu wilgocią, od całkiem suchej, aż do wilgotnej, ale nigdy mokrą. Tylko niektóre tkaniny można prasować bezpośrednio żelazkiem, bez zaparzaczki.
Szwy do miary prasuje się bardzo lekko, a dokładnie — dopiero po zszyciu ich na maszynie i po wyciągnięciu fastrygi. Tak samo należy po stępować z fałdami; dopóki są fasłrygi, prasować bardzo lekko, żeby nie odcisnęły się na tkaninie. Obręby dołu, fałdy itp. prasuje się nie przesuwając żelazka, ale stawiając je na krótko i przenosząc z miejsca na miejsce. W ten sposób fałdy i obręb dołu nie wyciągają się i utrzymują swój pierwotny kształt.
Prasować można dopiero po usunięciu śladów kredy lub mydełka krawieckiego. Części odzieży krojone po skosie tkaniny prasuje się przesuwając żelazko po nitce prostej osnowy i wątku, co za pobiega odkształcaniu się wzoru tkaniny, np. kraty.
Szwy, w których jedna część jest marszczona a druga gładka, należy prasować w kierunku od gładkiej do marszczonej — samym szpicem żelazka.
Miejsce prasowane przez mokrą zaparzaczkę na leży ostudzić i pozostawić do przeschnięcia. Nie manipulować wilgotnym elementem odzieży, inaczej trzeba będzie prasowanie powtórzyć.
Odciśnięcia szwów i obrębów oraz wybłyszczania spowodowane żelazkiem usuwa się ponownym prasowaniem przez wilgotną zaparzaczkę. Szpic żelazka podsuwa się pod obręb lub pod zapas szwu i dlatego lepiej podszywać dół nie w samym brzegu, ale kilka milimetrów dalej.
Temperatura żelazka zależy od rodzaju praso wanej tkaniny. Len i bawełnę można prasować gorącym żelazkiem, podczas gdy tkaniny z włókien syntetycznych nie znoszą gorąca. Ponieważ w kupowanych tkaninach coraz częściej występują mieszanki różnych włókien, trudno na pierwszy rzut oka ocenić, jaki jest ich skład; najlepiej więc przed prasowaniem wykonać próbę na ścinku – nigdy nie próbujemy na gotowym ubranku. Zbadać trzeba nie tylko odporność tkaniny na temperaturę, ale również jej zachowanie się pod wpływem pary: czy lepiej prasować po lewej stronie, czy też po prawej i jaka jest wskazana wilgotność zaparzaczki oraz czy po prasowaniu nie występują plamy.
Tkaniny bawełniane prasować żelazkiem o temperaturze 200°C. Najlepsze efekty uzyskuje się po zwilżeniu tkaniny. Prasować w zasadzie po prawej stronie, jednakże — ponieważ tkaniny bawełniane w ciemnych kolorach mają tendencje do wybłyszczania — korzystniej jest prasować je po le wej słronie. Szczypanki, zakładki i inne reliefowe ozdoby prasuje się po stronie lewej na miękkim podkładzie. Dywetynę i sztruks (tkaniny bawełnia ne) prasować po lewej słronie, również na miękkim podkładzie. Wybłyszczenia powstałe na szwach można usuwać przez ponowne prasowanie przez wilgotną zaparzaczkę.
Tkaniny lniane prasować żelazkiem o temperaturze 200°C, po prawej stronie, lekko zwilżone. Dla uwypuklenia struktury tkaniny (supły itp.) prasować po lewej stronie na miękkim podkładzie.
Tkaniny wełniane prasować żelazkiem o temperaturze do 160°C. Wełna ma tę właściwość, że daje się uformować, tzn. wdać lub wyciągnąć pod wpływem temperatury i wilgoci. Dzięki temu żelazko jak gdyby współdziała z krojem w nada waniu odzieży kształtu. Wyciąga lub wdaje się tkaninę, stawiając w tym miejscu żelazko na wilgotnej zaparzaczce; utrzymać kształt nadany tkaninie, aż do ostygnięcia.
Niektóre tkaniny na ubranka nabierają wskutek prasowania połysku, który usuwa się przez tzw. parowanie: żelazko ustawić na krótko na wilgotnej zaparzaczce, nie dosuszać jej, lecz zdjąć, aby para mogła zaniknąć.
W żadnym przypadku nie należy prasować tka ninywełnianej bez ściereczki, przypalają się bo wiem włoski i mogą wystąpić zażółcenia, szczególnie trudne do usunięcia z tkanin jasnych. Lekkie zażółcenia usuwa się pocierając tkaninę szmatką umoczoną w wodzie utlenionej.
Po prasowaniu ubranka dla psa z tkanin wełnianych na leży odwiesić aż do zupełnego osuszenia i oziębienia, inaczej bowiem będzie się gniotła.
Jedwab sztuczny prasować niezbyt gorącym żelazkiem, w zasadzie na sucho, ponieważ krople wo dy mogą pozosławić trwałe plamy. Prasować po lewej stronie, ponieważ połysk powstały przez pra sowanie po słronie prawej nie daje się usunąć. Zagniecenia w jedwabiu łatwiej się usuwa pod wpływem wilgoci, zatem dla uniknięcia plam z mo krej zaparzaczki należy przesuszyć zaparzaczkę żelazkiem, aby pozostała w niej tylko odrobina wilgoci i dopiero przez przesuszoną zaparzaczkę jedwab prasować.
Tkaniny z włókien syntetycznych — słylon, nylon, perlon i inne z rodziny poliamidów — prawie nie wymagają prasowania. Są one szczególnie wrażliwe na wysoką temperaturę i najlepiej prasować je przez wilgotną zaparzaczkę i niezbyt ciepłym że lazkiem. Przy zbyt wysokiej temperaturze tkanina się natychmiast topi. Inne tkaniny z włókien po liestrowych, jak elana, bisłor, kremplina, można prasować średnio gorącym żelazkiem, podobnie jak tkaniny z włókien poliakrylonitrylowych — ani-lana, akryl, orlon itp. — przez wilgotną zaparzaczkę. Generalnie podczas prasowania tkanin z włókien syntetycznych należy uważać, aby żelazko nie było zbył gorące; uprzednio nagrzane — ostudzić do odpowiedniej temperatury.
Aksamit wymaga specjalnej techniki prasowania: odwrócone żelazko ustawić gorącą płaszczyzną do góry, na wierzch położyć mokrą zaparzaczkę, a na niej aksamit — lewą stroną do ściereczki i włosem do góry. Para unosząca się ze ściereczki prasuje szwy, a także całe płaszczyzny przesuwa nego na żelazku aksamitu. Dla utrwalenia i spłasz czenia rozprasowanych szwów dobrze jest kilka razy poklepać je z prawej strony szczotką do ubrań. Można również prasować aksamit na szczot ce z krótkim włosem: ułożyć aksamit włosem do szczotki, kładąc na wierzch, tj. na lewą stronę aksamitu, zwilżoną zaparzaczkę i przez nią praso waćtkaninę. Zagniecenia lub miejsca wyświecone likwiduje para z czajnika lub garnka, nad którą przesuwa się tkaninę włoskami do góry.
Tkaniny z włosem — flausz, loden i inne — prasować zawsze przez zwilżoną zaparzaczkę. Nie prasować ich na sucho, ponieważ samym żelazkiem bez  pary przygniata  się (spłaszcza) włos tkaniny.
Tkaniny z metalową nitką — brokat, lureks, la mę itp. — prasować po lewej stronie na miękkim podkładzie. Szczególnie ostrożnie prasować szwy, mają bowiem tendencję do odciskania się.
Zanieczyszczenia na żelazku, powstałe podczas prasowania tkaniny z aprełurą lub zawierające inne klejące substancje, usuwa się rozcieńczonymtem. Nie należy czyścić żelazka nożem ani innym ostrym narzędziem — powoduje to zadrapania gładkiej powierzchni żelazka.