Przez umiejętne stosowanie temperatury, wilgoci i nacisku żelazka nadaje się uszytej odzieży estetyczny wygląd. Prasowanie nie tylko wygładza powierzchnię tkaniny, należy także do jednego ze sposobów formowania odzieży. Rozróżnia się następujące rodzaje prasowania:
Przyprasowanie — polega na zmniej szeniu grubości elementu, np. przypraso wuje się krawędź obrębu przed miarą sprawdzającą.
Zaprasowanie stosuje się wówczas, gdy trzeba utrwalić krawędź obrębu, tałdę, kontrafałdę, zaprasować szew na jedną stronę  itp.
Rozprasowanie — jest to rozłożenie na płasko zszytych szwów, zaszewek i utrwalenie za pomocą prasowania.
Wprasowanie — jest to wdanie czy zmniejszenie powierzchni pewnej części tkaniny. Stosuje się przy szyciu odzieży z tkanin wełnianych i wełnopodobnych. Wymaga pewnego doświadczenia w operowaniu gorącym żelazkiem. Miejsce przeznaczone do wprasowania zwilża się, następnie lekko naddając układa według zamierzonego kształtu. Żelazko przykłada się miejsce koło miejsca (pociąganiem żelazka można tkaninę z łatwością wyciągnąć osiągając odwrotny skutek). Wprasowanie odcinków elementów, takich jak górne podkroje rękawów, krawędzie wyłogów, krawędzie środkowych części przodów, jest nieco łatwiejsze, polega na naciągnięciu na nitkę (drobnym ściegiem przed igłą) i lekkim ściągnięciu odcinka tkaniny przeznaczonego na skrócenie. Po zwilżeniu przykłada się gorące żelazko (wskazana zaparzaczka) na miejsca ściągnięte nitką, zwracając przy tym uwagę, aby nie potworzyły się załamania tkaniny szpecące fragmenty naddawanych elementów, jak np. podkrój górny rękawa który ma być naddany, ale wszyty gładko Poszczególne elementy odzieży prasujej się już podczas szycia (odpowiednio sto, sując wyżej podane rodzaje prasowania)! w celu rozłożenia szwów, wygładzenia powierzchni szytej odzieży, wdania lub rozciągnięcia tkaniny pod żelazkierrJ W końcowym etapie szycia ubiór pow | nien być w zasadzie uprasowany. Zaniedbanie czynności prasowania w czasi szycia obniża wartości estetyczne ubiór
Wykończoną sztukę odzieży można tylko „doprasować” wygładzając poszczególne części i zagniecione miejsca. Prasowanie rozpoczyna się od drobnych elementów, takich jak zaszewki, mankiety, rękawy, kołnierze, a następnie prasuje się części przodu. Po uprasowaniu powiesić gotowy ubiór na wieszaku pozostawiając do całkowitego wyschnięcia. Wyjątkowej staranności przy prasowaniu wymagają szczypanki i drobne zakładki. Aby rozprasować powierzchnię, na której uszyte są szczypanki, należy nie zaprasowując ich (powinny mieć układ prostopadły do powierzchni) prasować „w powietrzu”, tzn. druga osoba przytrzymuje brzeg prasowanej części ubioru, Przytrzymując drugi brzeg prasuje się na lewej stronie wzdłuż szwów szczypanek. Zakładki i szczypanki można też prasować przesuwając je po krawędzi przechylonego na bok żelazka. Szczypanki uszyte na tkaninach cienkich, lekkich można prasować na szczotce pod warunkiem, że jest wykonana z naturalnego sztywnego włosia. Rozmaite rodzaje włókien wymagają różnej techniki prasowania, gdyż w zależności od pochodzenia inaczej reagują na wysoką temperaturę  i wilgoć.
Tkaniny bawełniane i lniane wytwarzane z włókien roślinnych prasuje się lekko wilgotne po prawej stronie. Są odporne ia działanie pary i wysokiej temperatury 060°—250°C), zachowując swoje właściwości.
Tkaniny z jedwabiu naturalnego prasuje i ę na sucho po lewej stronie. Jeżeli edwab ma trudne do usunięcia zagnie:enia lub połysk, należy miejsca te zwilżyć, ootrzymać przez pewien czas nad parą następnie prasować. Tkaniny jedwabne . egają uszkodzeniu przy ogrzaniu do smperatury powyżej   140°C.
Tkaniny z jedwabiu sztucznego prasuje : ę po stronie lewej. Nie skrapiać wodą, ronieważ mogą powstać plamy. Uprane :asuje się jeszcze lekko wilgotne. Dłu::rwałe działanie wysokiej temperatury :słabia je (powyżej  150°C).
“kaniny wełniane prasuje się po stronie evej i prawej przez wilgotną zaparzacz| Zbyt intensywne dosuszanie może icowodować wyświecenie. Jeżeli wyświeoefiie już powstało, usuwa się je nakładaac mokrą zaparzaczkę, a następnie suchą  miejsca wyświecone i odparowuje   :.kładając gorące żelazko i natychmiast je „odrywając”. Utworzona para usuwa wyświecenia. Przez mokrą zaparzaczkę (kawałek lnianej tkaniny) można wełnę prasować żelazkiem nagrzanym od 180° do 220°C.
Przy bezpośrednim działaniu na tkaninę temperatura żelazka nie powinna być wyższa niż  160°C.
Tkaniny z włókien syntetycznych poliamidowych, takich jak polana, stylon, nylon, kapron nie wymagają prasowania. Przy mieszankach z włóknami naturalnymi lub sztucznymi odporność na zgniecenie zmniejsza się i wówczas prasuje się wyroby i tkaniny syntetyczne przez cienkie płótno. Temperatura żelazka nie powinna być wyższa od 120°C. Dla tkanin wytwarzanych z włókien poliestrowych (elana, torlen) najbardziej odpowiednią jest temperatura 160°C. Prasowanie w temperaturze wyższej od 190°C może zniszczyć włókna tkaniny. Prasować przez wilgotną zaparzaczkę jak wełny. Tkaniny wytwarzane z włókien poliakrylonitrylowych (anilana) są bardziej wrażliwe na wysoką temperaturę niż włókna poliestrowe. Prasować je można żelazkiem ogrzanym do temperatury 140°C. Przy prasowaniu tkanin z włókien syntetycznych wskazane jest żelazko z termoregulatorem. Prasując żelazkiem zwykłym należy stopień nagrzania i działanie podwyższonej temperatury sprawdzić na ścinkach tkaniny, z której aktualnie jest szyty ubiór. Aksamity, plusze, welwety prasuje się szczególnie uważnie, aby nie przygnieść włosa. Wskazane jest prasowanie na szczotce ze sztywnym włosiem naturalnym. Prawą stronę przykłada się do szczotki, po lewej lekko prasuje przez zwilżoną zaparzaczkę. Jeżeli nie ma odpowiedniej szczotki, tego rodzaju tkaniny (po lekkim zwilżeniu lewej strony) przesuwa się po krawędzi  żelazka.
Welwety (sztruks) prasować można na bardzo miękkim kocu. Miejsca przygniecione lub wyświecone potrzymać nad parą, a potem wyszczotkować. Tkaniny i dzianiny laminowane pianką poliuretanową prasuje się przez zaparzaczkę przy temperaturze żelazka nie wyższej od 170°C. Prasuje się je po stronie prawej. Przyłożenie gorącego żelazka po stronie lewej powoduje stopienie się pianki. Aby szwy i krawędzie zachowały prawidłowy kształt i linię — po rozprasowaniu lub zaprasowaniu — należy je przystębnować.