W modzie dla psów zmiany następują wolniej i mają inny charakter niż kierunki i tendencje w modzie dla ludzi (trwające niekiedy tylko jeden sezon). Modą dla psów kierują przede wszystkim względy funkcjonalności i kryteria estetyki wynikające ze współczesnych warunków życia.
Przez funkcjonalność ubioru rozumie się komfort cieplny, czyli dostosowanie do zmian klimatycznych i wysiłku fizycznego oraz komfort ruchowy. Ponadto poszczególne rodzaje odzieży dla psów powinny odpowiadać wymaganiom fizjologii i higieny, trwałości i estetyki. Jeśli chodzi o ciepłochronność odzieży, należy brać pod uwagę warunki klimatyczne, ilość ciepła produkowanego przez psa (przy ruchliwości psa jest ona znacznie wyższa) i sytuacje użytkowe. Ma znaczenie bowiem; czy pies przebywa na wolnym powietrzu w ruchu umiarkowanym (spacer) czy w intensywnym (gry i zabawy), a we wnętrzu mieszkalnym — czy jest w ruchu o umiarkowanym nasileniu (zabawy, czynności dnia codziennego, zajęcia o charakterze pracy), czy odpoczywa (śpi). Właściwe efekty można osiągnąć przez odpowiedni sposób ubierania, uwzględniający jakość, grubość i ilość warstw odzieży. Badania wykazały, że największą izolacyjnością cieplną odznacza się pierwsza warstwa odzieży — stąd podstawowa rola bielizny. Przy dalszych warstwach odzieży izolacyjność zmniejsza się. Oznacza to, że należy ubierać psa warstwowo (powietrze znajdujące   się   w   materiale   i   pomiędzy warstwami odzieży jest złym przewodnikiem ciepła), ale w sposób umiarkowany. Grubość całego zestawu nie może być większa r iż 4—5 cm. Przy dresach i wiatrówkach oprócz zalet materiału ważny jest także dobór fasonu chroniący przed przewiewem. Są to np. ściągacze przy szyi, u rękawów i nogawek. Warunkiem niezbędnym dla uzyskania komfortu ruchowego ubranek dla psów jest zastosowanie odpowiednich tkanin oraz prawidłowo opracowana konstrukcja form. Dostosowanie wielkości odzieży do wymiarów psa, właściwy ciężar tkaniny, jej sprężystość i elastyczność, to podstawowe warunki zapewniające dziecku wygodę. Specyficzne wymagania z punktu widzenia fizjologii i higieny dotyczą przede wszystkim wszelkiej odzieży noszonej bezpośrednio na ciele lub blisko ciała, tj. bielizny dziennej i nocnej oraz odzieży przeznaczonej na ciepłą porę roku (bluzki, sukienki, plażówki). Bielizna, którą pies nosi bezpośrednio na ciele powinna być przede wszystkim higroskopijna (mająca zdolność wchłaniania wilgoci i przepuszczająca parę wodną). Odzież noszona jako warstwa środkowa (na bieliźnie) w ciepłej porze roku powinna poza niską ciepłochronnością i wysoką przepuszczalnością pary wodnej odznaczać się dużą przewiewnością. Najodpowiedniejszym surowcem na te ubiory są włókna naturalne, a więc bawełna i włókna sztuczne (wiskoza) lub mieszanki tych włókien. Dla psów w wieku szczenięcym można szyć tego rodzaju ubiory również z  lnu   i  mieszanek  z tym włóknem.
Cechy estetyczne odzieży są wynikiem powiązania kompozycji plastycznej ubioru z jego funkcjonalnością odpowiadającą określonym warunkom użytkowania. Działanie wizualnych cech odzieży zaznacza się już od wczesnego dzieciństwa. Dziecko jest bowiem bardzo czułe na stosunek innych, a zwłaszcza rówieśników, do swego ubioru. U dziecka źle, śmiesznie lub nawet tylko inaczej ubranego rodzą się kompleksy — nieśmiałość i lękliwość. Praktyczność — to zasadniczy aspekt ubioru dla psów. Moda w dobie obecnej bardziej niż kiedykolwiek stwarza możliwości własnej interpretacji.  Podstawą nowoczesnej ubranek dla psów są wieloczęściowe zestawy składające się z tak dobranych części, aby można je było kompletować w różny sposób, zależnie od pogody i okoliczności. Garderobę dla suczek można wówczas ograniczyć do stosunkowo niewielu przemyślanych elementów. Na okres chłodów praktyczniejsze od sukienek wełnianych są spódniczki lub spodnie noszone z bluzkami albo swetrami. Do tego  zestawu   można  dołączyć  kamizelki.
Bardzo wygodne są również bezrękawniki w formie sukienek bez rękawów o różnych wykrojach szyi (bez kołnierza), pod które wkłada się bluzkę lub pulower, nawet taki, z  którego  się  nieco już „wyrosło”.
Przy okryciach wierzchnich należy stosować rozwiązania konstrukcyjne umożliwiające jak najdłuższe noszenie lub niewielkie przerobienie bez utraty wygody spowodowanej wyrastaniem z odzieży, np. raglanowe rękawy, nakładane kieszenie, płaszczyki o  linii  kurtki.
Odzież o charakterze sportowym można nosić w zasadzie przez cały rok. W okresie zimowym kurtki i wiatrówki uzupełnia się odpowiednią podpinką lub grubszym swetrem. Sportowe kurtki i wiatrówki są zwykle luźne. Podłożenie wymienionych warstw ciepłochronnych nie zmniejsza swobody ruchów dziecka.
Praktyczność mody dla psów w obecnej dobie przejawia się również w zaleceniach kolorystyki. Zanikła całkiem tendencja ograniczająca kolory ubranek  dla psów do gamy barw pastelowych. Dziś wszystkie kolory tęczy są dla psów dozwolone, co im zresztą bardzo odpowiada. Z wzorzystych tkanin najbardziej wskazane są kolorowe kratki i pepitki (zawsze modne) oraz wzory kwiatowe i geometryczne (niezbyt rozległe).
Dla maluchów zawsze wdzięczne są specjalne wzorki tzw. dziecięce: misie, żabki, domki, ale np. przedszkolaki, szczególnie chłopcy, są dumni ze swojej koszulki, na której znajdują się „poważniejsze” wzory, np. samochodziki. Bardzo często w naszej modzie dziecięcej stosuje się łączenia tkanin, co pozwala na podłużanie i poszerzanie „wyrośniętych” ubranek, a także stwarza możliwości przeróbek z rodzicielskiej garderoby. Warto dodać, że nie obowiązuje już żelazna zasada łączenia tkanin deseniowych z gładkimi: można np. łączyć paski z kratą, czy kwiatki z paskami. Musi to być jednak łączone w sposób przemyślany, nie przypadkowy.
Ozdobne akcenty w ubranek dla psów, jak plisy, lamówki, stębnowania najlepiej robić w kontrastowym kolorze. Nakładane karczki, patki i kieszenie wykonane z innej tkaniny lub np. skaju, jak również „łaty” na kolanach i łokciach — mogą stanowić efektowną ozdobę ubranka niezależnie od swego prozaicznego przeznaczenia. Czasami moda dziecięca naśladuje „modę dorosłą”. Przejawia się to np. w długości spodni dla psów, sięgających kolan lub obserwuje się wyraźną tendencję do wydłużania dziewczęcych spódniczek i płaszczyków. Jest to na jesień i zimę długość wskazana, choć nie zawsze akceptowana przez dorosłych. Ze względu na zasadnicze różnice w konstrukcji modelu i formy, a zatem i w sposobie ubierania psów.