Najważniejszym urządzeniem pomocnym przy szyciu ubranek jest maszyna do szycia. Nawet najprostsza w konstrukcji maszyna tzw. stębnówka, szyjąca tylko normalnym ściegiem, przejmuje większość pracy w zestawianiu poszczególnych elementów ubioru i praktycznie bez maszyny do szycia trudno dziś mówić o szyciu ubranek dla psów. Stąd też pierwszym krokiem do samodzielnego wykonania jakiegokolwiek ubranka jest opanowanie umiejętności szycia na maszynie. Ćwiczyć należy początkowo bez nici, na papierze, najpierw linie proste w różnych odstępach, następnie — owalne, a w końcu wyrysowane wzory. Następnym etapem powinny być próby szycia na ścinkach z nawleczonymi nićmi.
Próby szycia przeprowadza się przy zwolnionym oraz przyspieszonym tempie, zwracając jednocześnie uwagę na kierunek szycia. Przy maszynach o napędzie nożnym szczególne trudności sprawia początkującym równomierny ruch nogi na pedale; brak tej równomierności sprawia, że koło napędowe obraca się w przeciwnym kierunku — maszyna szyje do tyłu. Nie powoduje to kłopotu, gdy szyje się bez nici, gorzej gdy igła jest już nawleczona — nici rwą się i niejednokrotnie zaplątują w mechanizmie. Przy maszynie o napędzie elektrycznym trudności sprawia dostosowanie ruchów nogi na pedale do szybkości obrotów i najtrudniej jest szyć powoli.
Niezwykle ważna jest właściwa pozycja przy szyciu: siedzieć należy prosto, w pozycji odprężonej, co nie powoduje zmęczenia; tkaninę przytrzymywać lekko obiema rękami, ale przede wszystkim lewą, prawą w mniejszym stopniu, jest bowiem przygotowana do podniesienia igły. Większa część tkaniny powinna znajdować się z lewej strony, co ułatwia kontrolę szycia.

Bardzo ważne jest regularne oliwienie i czyszczenie maszyny; należy pamiętać, że po oliwieniu pierwsze ściegi mogą brudzić i trzeba wypróbować szycie na gałgankach. Przy szyciu i konserwacji maszyny należy stosować się ściśle do instrukcji obsługi albo do zaleceń mechanika-konserwatora.
Czasem drobne usterki maszyny można usunąć we własnym zakresie, bez potrzeby korzystania z pomocy specjalisty-mechanika, a mianowicie:
Maszyna przepuszcza ściegi — przyczyna tkwi w źle założonej igle lub w wadliwym nawinięciu nici na szpulkę bębenka. Może to również zależeć od rodzaju tkaniny, na niektórych bowiem maszynach źle się szyje dzianinę syntetyczną lub jedwabną. Zapobiega temu podłożenie pod szew takiego wykroju paska cienkiego papieru lub bibułki i szycie na maszynie łącznie z papierem (papier od dołu); usuwanie go po szyciu jest co prawda pracochłonne, ale przynajmniej nie ma przepuszczonych ściegów.
Nitka górna rwie się — może być wiele powodów:

  • nici zbyt grube w stosunku do igły przecierają się w oczku podczas szycia — zmienić nici lub igłę,
  • nici źle nawleczone — sprawdzić czy nie popełniono pomyłki,
  • igła wadliwie osadzona — sprawdzić czy nie popełniono błędu,
  • naprężenie nitki za silne, a nitka za słaba — rozluźnić naprężenie albo zmienić nici na mocniejsze.

Igła łamie się — podobnie może być kilka przyczyn:

  • podczas pociągania tkaniny przy szyciu igła przekrzywia się i uderza w mechanizm chwytacza — nie należy ciągnąć tkaniny, zwłaszcza gdy tkwi w niej igła,
  • Przy nawlekaniu igły utrzymywać iglicę w najwyższej pozycji. Nawlekać zawsze od tej strony, w której jest rowek igły. Bębenek ze szpuleczką wkładać zawsze przy iglicy podniesionej do najwyższego punktu. Nitkę z bębenka wyciągać przez ręczne poruszenie koła napędowego, wprawiające nawleczoną igłę w ruch, przytrzymując jednocześnie górną nitkę, ażeby nie wywlokła się z igły. Po ponownym przejściu igły do góry i przy pociągnięciu nitki wierzchniej ukazuje się nitka od  spodu w formie pętli.

Dobry i ładny ścieg zależy m. in. od doboru odpowiedniej igły i nici do tkaniny; wielkość ściegu szpulka w bębenku, albo bębenek źle obsadzony, igła uderza o bębenek i łamie się — sprawdzić obsadzenie szpulki i bębenka,
w tkaninie pozostawiono w szwie szpilkę, o którą igła uderza i łamie się, igła lekko skrzywiona uderza w mechanizm chwytacza.
Nieprawidłowy ścieg, drobne perełki po jednej lub drugiej stronie tkaniny — nitka wierzchnia za luźna  albo za mocno z wierzchu naprężona — wyregulować naprężenie nitki z  wierzchu tak,  aby  nitka z wierzchu  i  ze spodu spotykały   się   pos’rodku    szytych   warstw   tkaniny.
Igła zaciąga nitki w tkaninie — przyczyna tkwi w odłamanym lub stępionym końcu igły; może to być również za gruba igła w stosunku do delikatnej tkaniny.
Ścieg maszyny ściąga szwy — za silne naprężenie nitki bądź w górze, bądź w bębenku — rozluźnić nici.
Jak ułatwić nawlekanie nici w maszynie! Jeśli nici się kończą, lub chce się zmienić kolor — nie należy wyciągać nitki z całego mechanizmu nawlekania, lecz urwać ją tuż przy szpulce lub rolce i przywiązać do nowej nitki. Następnie przewlec supeł przez całe urządzenie, aż do igły, i tam dopiero oderwać resztę starej nici przy suple; pozostanie tylko nawleczenie igły.