Opracowanie form kroju na wybrany fason i dla psów o różnych wymiarach jest dość skomplikowane i wymaga przynajmniej małej praktyki w szyciu. Jak konstruować formy podstawowe i jak je modelować do różnych fasonów — omówiono w końcowej części blogu. W pierwszej jednak fazie samodzielnego szycia znacznym ułatwieniem będzie korzystanie z gotowych form opracowanych na różne fasony. Formy takie, zawarte w dalszej części do poszczególnych modeli, opracowane zostały w różnych wielkościach, tj. dla osób o różnych, ale określonych wymiarach.

Wykreślenie podanych form kroju nie powinno sprawiać trudności nawet osobom, które po raz pierwszy próbują sił w samodzielnym krojeniu i szyciu.
Formy są wykreślone w skali, a ich kontury — wrysowane w prostokąt. Na bokach prostokąta wyznaczane są odległości poszczególnych punktów, które — połączone liniami prostymi, łukami lub linią nieregularną — wytyczają kontury form. Wszystkie punkty są oznaczone literami, a odległość pomiędzy nimi podana w liczbach, oznaczających ilość centymetrów. Poszczególne odcinki na bokach prostokątów ograniczone są strzałkami.
Obok rysunków w skali podany jest opis kreślenia formy kroju w wielkości naturalnej.

Fragmenty form o nieregularnych konturach wykreślono dodatkowo w naturalnej wielkości i w odmiennym kolorze. Litery, oznaczające poszczególne punkty na rysunkach w skali, powtarzają się w rysunkach fragmentów form naturalnej wielkości. Pozwala to Czytelnikowi na dokładne łączenie wykreślonej przez siebie formy w naturalnej wielkości, w oparciu o rysunek w skali, z fragmentem przerysowanym z blogu.
Linia nitki prostej poszczególnych form narysowana jest w formie strzałki. Tam, gdzie brak strzałki — linię nitki prostej wyznacza linia środka przodu lub tyłu.
Na wykonanie jednego modelu ubranka potrzebny jest komplet form kroju, np. na prostą sukienkę dla psa z szwami po bokach potrzebne są: 1 przód, 1 tył i 1 pasek. Formy kroju sporządza się w zasadzie w połowie. Wyjątek stanowią formy dla fasonu asymetrycznego, które trzeba kreślić w całości. Tak więc, dla prostej spódnicy o symetrycznym fasonie będzie to połowa formy przodu, połowa formy tyłu i pasek. Dla odróżnienia od linii szwu, linię środka symetrycznej formy wykreślono linią przerywaną; natomiast linie środka stanowiące jednocześnie linie szwu narysowano linię ciągłą.
Rysunki form do jednego modelu opracowano jedynie dla nieregularnych płaszczyzn; na formy o kształcie prostej figury geometrycznej, jak paski i proste mankiety, podano tylko wymiary. Według nich można sporządzić samodzielnie formę z papieru, albo część tę wykreślić bezpośrednio kredą krawiecką na tkaninie.
Wykaz form potrzebnych do jednego modelu  ubrankai tych o kształcie nieregularnym oraz tych, do których podano jedynie wymiary — znajdzie Czytelnik w opisie krojenia tkaniny przy każdym modelu.
Wykreślenie w naturalnej wielkości tak przedstawionych form kroju nie powinno nastręczać trudności nawet początkującym, szczególnie, że i fasony wybrane zostały zgodnie z obowiązującą modą, ale o nieskomplikowanym kroju ubranka.